Die vleilande en die see*

Vanavond wordt er in St. Lucia weer een groepsapp verzonden naar de aangesloten leden. Het spektakel waar St. Lucia bekend om is, is levensecht: vanaf 19 uur is de kans zeer groot dat een aantal nijlpaarden het dorp onveilig gaan maken. We zijn aanbeland aan de kust van de Indische Oceaan en de wetlands van iSimangaliso, waar de hippo's heer en meester zijn. 

Het was een lange maar mooie rit van eSwatini naar hier. Gisteravond nog rond een vuur gegeten van de braai, maar rond 8.30 uur gingen we op pad. We namen de route via de stad Manzini naar de grote bocht van Big Bend die ons pal langs de grens met Mozambique voerde en ons bracht naar Lavumisa, de grensplaats. 

Grensovergang
Alles wat we ons voorstelden bij Afrika zagen we terug in eSwatini. Stoffige plaatsjes, brikjes van woningen die vaak zijn opgebouwd met roestige golfplaten of niet zijn afgebouwd omdat er geen geld of materialen meer zijn.

De koning Mswati III krijgt jaarlijks een toelage van 50 miljoen en zijn geschatte vermogen ligt om en nabij de miljard euro en dat moet even veel zijn als de bezittingen van de overige Swazi's bij elkaar. 

Dit keer doorliepen we de grensovergang binnen tien minuten. Het aantal stempels in ons paspoort is daarmee deze reis opgelopen naar vijf, maar bureaucratie moet zich nou eenmaal bewijzen met bonnetjes, bewijzen en stempels. We doorliepen aan de Swazikant drie loketten en loket 3 duurde het langst omdat er bij mevrouw kennelijk iets dwars tussen de tanden zat dat, met een lollystokje (als een soort stoker) moest worden weggewerkt. 

In de stad Mkuze hebben we een stop gehad bij Wimpy's met een verrassend lekkere cappucino en toen de laatste ruk naar St. Lucia.

We zijn inmiddels in de provincie Kwa-Zulu Natal; het is kwa oppervlakte een kleinere provincie maar het is ook de dichtstbevolkte provincie van Zuid-Afrika. De Zulu's vormen de grootste groep, maar feitelijk is dit een echte smeltkroes van allerlei culturen. De hoofdstad Durban schijnt kosmopolitisch te zijn, maar veel dorpen zijn nog zeer traditioneel.

Relaxed
St. Lucia hoort daar niet bij. Dit plaatsje staat volledig in het teken van het toerisme met safari's naar en door het oudste nationale park Hluhluwe Imfozi (gaan we overmorgen doen) en tours door de wetlands (morgen). Hoe dan ook, het sfeertje is lekker relaxed, ook al zijn op zondag alle slijterijen dicht. 

We redden ons wel. 

Eerst maar eens lekker eten in het dorp en kijken of we de hippo's voorbij zien stiefelen. 

* De wetlands en de zee