Finale: van lugbraai naar sambreel *

Als je aan het ontbijt zit (of aan de lunch of het diner) bij de Cederberg Ridge Wilderness Lodge en je kijkt uit over het grootse landschap, dan zie je in de verte een weg naar links de bergen in kronkelen. In het donker zie je pal aan die weg de eenzame lampen van Guesthouse Waenhuis en Google Maps leert dat die weg naar de leegte van de Karoo leidt. Naar plaatsen als Calvinia, Stinkputs, Blauboskom, Rooipunt en Sandkoppie Hut.

Kijk... die weg lokt en met alle liefde slaan we straks die richting op en niet naar de N7 naar Kaapstad, de weg waarvan je wist dat die zou komen.

Het is zaterdag 15 november geworden, de laatste volle dag in verblijfstand. Morgen gaan we in de reisstand en overmorgen zijn we weer in Arnhem. Een avontuur waar we zo lang naar uit hebben gekeken komt dan echt tot een einde.

Schroeiend
We gaan zeker niet met lange tanden terug, maar de overgang qua weer wordt wel een fikse; volgens mij komen we maandag in de zon aan, maar het is dan wel ruim 30 graden koeler dan de afgelopen dagen hier.

Aan het landschap van de Cederbergen kun je zien dat het weer geen genade kent en dat alleen het sterkste spul hier overleeft. We hebben in ieder geval meerdere dagen de 40 graden gehaald; niet dat we veel moesten en wilden, maar het voelde soms wel schroeiend aan. De wind had het meeste weg van een op hol geslagen föhn en zorgde voor nog meer hitte. Alleen de airco en het zwembad zorgden voor verkoeling. Maar we klagen niet.

Stamp
We hebben nog een paar dagen ons bezig mogen houden met de afronding van het verkeersongeval in Paarl. Het was een heel gedoe om aan het politierapport te komen; via een speciale overboeking van 165 rand (ongeveer 8 euro) die we in een bank in het naburige Clanwilliam moesten fixen,  kregen we dan uiteindelijk dan toch het document, waar de verhuurmaatschappij zo om zat te drammen.

En ja hoor, daar staan onze namen en de verklaring dat wij stilstonden in het verkeer toen wij 'een stamp van agter voelde toen bestuurder C tegen D (wij) bots'.

En om het maar niet te vergeten dat we in Zuid-Afrika zijn: geregistreerd is ook dat wij wit en de andere bestuurders zwart waren. De formulieren staan nog steeds in de foute apartheidsstand.

Dik en dun
Maar we kijken vooral terug op een geweldige reis...

...op de geweldige safari's in Waterberg, Soutpansberg, Karongwe, Hluhluwe, Addo en Isimangaliso,

...op de overweldigende landschappen in Drakensbergen, de panoramaroute, de tuinroute

...op het turbulente Kaapstad

...op de culinaire en vinologische hoogstandjes van de Wijnlanden

...op de rust en grootsheid hier in Cederbergen

...op de Big5, nijlpaarden, giraffes, impala's, nyala's, vogels in alle kleuren en alle andere dieren die we zagen

...op de luxe van de onderkomens  en vooral de accomodaties in Tzaneen, Waterberg, Drakensbergen en Franschhoek. Maar niets kon op tegen Addo en Cederbergen.  

Maar boven alles: samen op pad, door dik en dun en genieten van alles wat op ons pad kwam.

We hebben een klein overzicht gemaakt van het spervuur aan herinneringen; de overdaad en wanorde die je ziet, is een goede weerspiegeling wat er in ons hoofd zit. Veel, heel veel en mooie, heel mooie herinneringen. Te veel voor een kort filmpje, maar kijk maar wat we ervan gemaakt hebben.

KLIK HIER

Zondagavond laat (23.45 uur) vliegen we weg uit Kaapstad, naar verwachting om 10.40 uur landen we.

Tot gauw!

Enkosi kakhulu ngengqalelo!

Ngiyabonga kakhulu ngokunaka!

Baie dankie vir die aandag!

*Finale Van airfryer naar paraplu