'n Fees vir die sinne *

Zoals de gevluchte en vervolgde Hugenoten uit Frankrijk welkom waren in Nederland, zo konden ze ook terecht in de Nederlandse overzeese gebiedsdelen, zoals de Kaapkolonie. Ze kwamen en zagen de valleien en ze starten wijngaarden. Want geef ze de kans en de gelegenheid en de Fransen maken wijn. En zo werd in dit deel van het land de wijnbouw die al door de Nederlanders was gestart, naar een hoger niveau getild. Afijn, Franschhoek dus.

En zo wemelt het in dit gebied van de Franse namen: L'Avenir, La Dauphinee, Bourgogne, Roubaix en samen met andere nationaliteiten heeft het Zuid-Afrika opgebouwd tot een aanzienlijke speler op wereldniveau: het staat zevende op de lijst van wijnproducerende landen. Rood, wit, mousserend, dessert, alles wordt hier gemaakt.

Om de verkoop op te stuwen is er de Franschhoek Wine Tram. In 1904 werd er een spoorlijn aangelegd om de druiven en de wijn makkelijk te vervoeren. In de jaren '90 raakte dit onbruik maar in 2012 kreeg het de nieuwe toeristische bestemming. Overigens is de lijn zelf tamelijk kort, maar door inzet van busjes is het bereik flink vergroot.

Droom
We hebben vandaag vier wijnhuizen bezocht en om eerlijk te zijn is Klein Goederust de kleinste maar fijnste, met een bijzonder verhaal.

Wijnbouw in Zuid-Afrika is een wit gebeuren, waarbij zwarte mensen ingezet worden voor het zware werk (planten en plukken). Zo ook de moeder van Paul Siguqa. Zij was alleenstaand en voedde twee kinderen op en verdiende haar geld met het werk op de wijnboerderij. Paul wilde meer en ging fruit verkopen op de markt en spaarde zo zijn studie aan de Universiteit van Stellenbosch bij elkaar. Hij ging werken in de communicatie in Johannesburg en Kaapstad en was in 2019 in staat het wijnhuis Klein Goederust te kopen. Baanbrekend, want hij was daarmee de eerste in Franschhoek. Een medewerker van het bedrijf (Mandla) benadrukte  met vuur dat dit huis niet de grootste is, maar de kwaliteit doet niet onder voor de andere.

De Zuid-Afrikaanse droom, maar voor velen blijft dit een droom. Naar schattting 1 procent van de wijnhuizen is eigendom van een zwarte Zuid-Afrikaan.

Leeuw
We bezochten vandaag verder nog de wijnhuizen La Bri, Holden Manz en Rickety Bridge. Kosten noch moeiten worden gespaard om de klanten in een weldadige omgeving te ontvangen. Maar echt, het is allemaal amateuristisch gepruts in vergelijking met de Leeu Estate.

Dit estate is eigendom van Analjit Singh uit India. We kunnen met ons allen niet bij benadering een voorstelling maken van zijn rijkdom. De man heeft een wereldwijde keten van horeca, luxe hotels en mediabedrijven en in 2010 bezocht hij Zuid-Afrika en Franschhoek, werd verliefd op de omgeving en kocht een aantal landgoederen en voegde deze samen. Singh is Hindi voor 'leeuw' en zie daar de naam.

De Estate is mega groot, met prachtig aangelegde tuinen vol kunst met een oprijlaan van kilometers lang. De beveiliging is hyper en bewapend. En al die weelderige lanen voeren je naar een vijfsterren boetiekhotel.

En naar restaurant La Petite Colombe.

Sterren
We hebben daar gisteren gegeten maar we zijn Singh niet tegengekomen en dat is zonder twijfel een teleurstelling voor beiden.

In Zuid-Afrika wordt niet gewerkt met Michelin-sterren maar dit restaurant zou er gegarandeerd een stelletje bij elkaar hebben gescharreld. Magnifieke gerechten, strakke bediening en een geweldige tafel gericht op de mooie bergen in de omgeving.

Een topavond al met al.

Morgen
Morgen gaan we naar de Cederbergen (200 kilometer ten noorden van hier). En dat breekt het grote relaxen aan. We laten nog wel een keer wat van ons horen, maar de dagelijkse regelmaat stopt hier en nu. 

*Een feest voor de zintuigen